بررسی اثربخشی معنویت‌درمانی بر تاب‌آوری زنان مبتلا به لوپوس اریتماتوز سيستميک

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

رضا داورنیا

چکیده

مقدمه: لوپوس اریتماتوز سیستمیک، یک اختلال خود ایمنی چند سیستمی با طیف وسیعی از تظاهرات بالینی می‌باشد که تقریباً تمام بافت‌ها و اندام‌هاي بدن از جمله مفاصل، پوست و غشاي موکوزي، سلول‌هاي خونی، مغز و کلیه‌ها را درگیر می‌نماید و تأثیرات روان‌شناختی نامطلوبی را برای بیماران مبتلا به همراه دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی معنویت درمانی بر تاب‌آوری زنان مبتلا به لوپوس اریتماتوز سيستميک انجام شد.


شیوه‌ی مطالعه: در قالب یک پژوهش نیمه آزمایشی به شیوه‌ی پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه شاهد، از میان بیماران زن مبتلا به لوپوس اریتماتوز سیستمیک عضو انجمن حمایت از بیماران مبتلا به لوپوس شهر تهران در سال 1397، تعداد 40 بیمار زن بر اساس ملاک‌های ورود و خروج به پژوهش، به شیوه‌ی هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه‌های آزمایش و شاهد (هر زیر گروه 20 نفر) جایگزین شدند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها، مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون (2003) بود که در مراحل پیش‌آزمون و پس‌آزمون توسط شرکت‌کنندگان هر دو گروه تکمیل گردید. مداخله‌ی معنویت درمانی در 10 جلسه‌ی دو ساعته به شیوه‌ی گروهی و هفتگی برای آزمودنی‌های گروه آزمایش اجرا شد، در حالی‌که گروه شاهد در لیست انتظار بودند. براي تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیری (ANCOVA) با بهره‌گیری از نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 24 استفاده شد.


یافته‌ها: نتایج نشان داد که مداخله‌ی معنویت درمانی به طور معنی‌داری باعث افزایش تاب‌آوری بیماران گروه آزمایش در مقایسه با گروه شاهد در مرحله‌ی پس‌آزمون شده بود (p value < 0/05).


نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج، به نظر می‌رسد معنویت درمانی احتمالاً گزینه‌ی مداخله‌ای مناسبی جهت ارتقای سلامت روان بیماران مبتلا به لوپوس اریتماتوز سیستمیک باشد.


کلمات کلیدی: تاب‌آوری، معنویت درمانی، لوپوس اریتماتوز سیستمیک

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

نوع مقاله
مقاله پژوهشی