کارآیی فرایند اکسیداسیون پیشرفته H2O2/MgO در حذف مترنیدازول از محلول‌های آبی

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

سمیه رهدار شهین احمدی اعظم کریم زهره هاشمی مسعود علیصوفی

چکیده

مقدمه: داروها، در درمان بیماری‌های انسانی و دام‌پزشکی اهمیت ویژه‌ای دارند و ورود انواع مختلف آنتی‌بیوتیک‌ها به فاضلاب و همچنین پساب، به عنوان مهم‌ترین منابع ورود آنتی‌بیوتیک به محیط زیست شناخته شده‌اند. هدف از این مطالعه، بررسی اثربخشی پارامترهای مختلف بر حذف مترونیدازول توسط فرایند اکسیداسیون پیشرفته (H2O2/MgO) از محیط‌های آبی بود.


شیوه‌ی مطالعه: این مطالعه‌ی تجربی، در سیستم بسته انجام گرفت و تأثیر پارامترهایی مثل pH (11، 9، 7، 5، 3)، نسبت مولی H2O2/MgO (5 ،3، 1/5، 1)، غلظت اولیه‌ی مترونیدازول mg/L (80،60، 40، 20) و زمان واکنش (100، 80، 60، 40، 20) دقیقه بر روی راندمان حذف مترونیدازول توسط فرایند اکسیداسیون پیشرفته، مورد بررسی قرار گرفتند.


یافته‌ها: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که فرایند اکسیداسیون پیشرفته (H2O2/MgO) قادر به حذف 84/98 درصد مترونیدازول از محیط‌های آبی در pH بهینه برابر با 3، زمان واکنش 40 دقیقه، غلظت مترونیدازول 20 میلی‌گرم بر لیتر و نسبت مولی H2O2/MgO معادل 3 می‌باشد و حذف مترونیدازول از سنتیک درجه‌ی اول (0/958 = R2) پیروی می‌کند.


نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که استفاده از فرایندهای تصفیه‌ی پیشرفته به صورت تلفیقی (نانو ذرات اکسید منیزیم در حضور پراکسید هیدروژن) می‌تواند کارآیی مؤثری در حذف مترونیدازول از محلول‌های آبی داشته باشد و بازده حذف توسط اين روش با pH، غلظت مترونیدازول رابطه‌ی معکوس و با زمان تماس و نسبت مولی رابطه‌ی مستقيم دارد.


کلمات کلیدی: فرایند اکسیداسیون پیشرفته، مترونیدازول، پراکسیدهیدروژن، نانوذرات اکسید منیزیم

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

نوع مقاله
مقاله پژوهشی